ZATRAĆ SIĘ W RYTMIE MAMBO.

 

         Mambo, jako rodzaj gatunku muzycznego powstał z mieszanki stylu kubańskiego z kilkoma afrykańskimi rytmami, które zostały przywiezione przez imigrantów z Haiti.

         Mambo to słowo pochodzenia kongijskiego (Bantu), które oznacza - według niektórych autorów słowo  impreza, hulanka, radość, taniec. Według innych autorów oznacza to chór głosów. Są również przesłanki mówiące, że mambo, conga i bongo to nazwy instrumentów używanych w tańcach Bantu, a konkretnie mambo oznaczało rozmowę z bogami.

Mambo to również taniec towarzyski tańczony w metrum parzystym pochodzący z Kuby.

1. Pochodzenie: 

   Mambo wywodzi się z Kuby i powstało w latach 30. XX wieku. To połączenie swingu i muzyki kubańskiej stworzyło charakterystyczny rytm mambo.

2. Popularność: 

   W latach 40. i 50. XX wieku mambo cieszyło się ogromną popularnością. Później zostało wyparte przez cha-cha, ale obecnie zyskuje nowych zwolenników.

3. Filmowe inspiracje: Filmy takie jak Dirty Dancing czy Dirty Dancing 2 (Havana Nights) przyczyniły się do ożywienia zainteresowania tym tańcem.

4. Eddie Torres: Ten tancerz odegrał kluczową rolę w rozpropagowaniu mambo. To właśnie on wymyślił kroki mambo i dopasował je do muzyki kubańskiej.

5. Salsa w stylu New York: Obecnie pod nazwą „mambo” rozumie się przede wszystkim salsę w stylu New York. Mambo jest podobne do samby w krokach i akcji, ale jest bardziej „miękkie”.

6. Kroki solo: W mambo ważnym elementem są kroki solo, które stanowią swoistą interpretację muzyki.

   Taniec mambo to dynamiczny i ekscytujący styl, który zachęca do swobodnej ekspresji i radości na parkiecie! Mambo można tańczyć samemu, można tańczyć w parach, a także w klubie fitness.

       Ruchy w mambo są bardzo ekspresyjne. To sprawia, że nauka ich pozwala wyrazić siebie i swoją osobowość. Opanowanie kolejnych kroków pozwala wejść na wyższy level tanecznych umiejętności. Taniec mambo to przede wszystkim dobra zabawa. To idealny styl dla osób, które mają dość szarej rzeczywistości i chciałyby puścić wodze fantazji i wyruszyć w taneczną wyprawę na egzotyczną Kubę.

       Podczas tańca wydzielane są endorfiny, czyli hormony szczęścia. To - w połączeniu ze zmysłową muzyką, pozwala wyłączyć się i odpocząć od problemów. Dodatkowo podczas tańca spalamy nadmiar kilogramów. To sprawia, że nasza sylwetka szybko się wysmukla. Zgubienie zbędnych kilogramów, pozwala również na poprawienie funkcjonowania układu ruchu. To świetny sposób na rozciągnięcie swoje ciała i poprawa jego sprężystości. 

  Mambo ma także wpływ na cały nasz organizm. Ruch pozwala na lepsze dostarczanie tlenu do krwi. Dzięki temu każda komórka ciała jest lepiej dotleniona, a więc organizm tancerza znacznie lepiej funkcjonuje. Zapamiętanie kroków sprawia, że mózg jest wciąż ćwiczony, a co za tym idzie taniec przeciwdziała objawom demencji.

Źródło:

Taniec mambo i nie tylko - co zatańczysz na Kubie? - Krakowskie Tango

Czym jest taniec mambo? - Taniec (fmportfolio.pl)

Hava Nagila - cieszmy się i radujmy.

     

 

     " Hava Nagila" to chasydzka pieśń ludowa, której zapisu dokonał w 1918r. Abrahama Zebi Idelson. Abraham Zebi Indelson napisał również współcześnie znane słowa, jako wyraz radości z powody zwycięstwa Brytyjczyków w Palestynie i deklaracji Balfoura o utworzeniu w Palestynie "żydowskiej siedziby narodowej". 

      Idelson pragnął tworzyć współczesną muzykę żydowską, która miała towarzyszyć narodowemu odrodzeniu żydowskiego życia, na terenach uznawanych za historyczną ojczyznę.   

      Artysta zaczął gromadzić skarby żydowskiej tradycji muzycznej, które znalazł w osmańskiej Palestynie i w diasporze. Korzystając z nowej technologii nagrań, zaczął kolekcjonować pieśni ludowe i nagrywać je, aby zbudować z nich nowe brzmienie, które jego zdaniem powinno było być autentycznie żydowskie. W ten sposób 'odkrywał to, co wydawało mu się najstarszą warstwą melodii, która była charakterystyczna dla wszystkich tradycji żydowskich. 

      Projekt Idelsona był niewątpliwie polityczny. Kompozytor potępiał kulturową i duchową „asymilację”, którą zaobserwował wśród niemieckich Żydów. Podobnie jak inni architekci nowej kultury żydowskiej, Idelson zwrócił się do tradycji religijnych.

       Piosenka rozeszła się lotem błyskawicy po całym żydowskim świecie. Zaraz po jerozolimskiej premierze w 1918 r., autor napisał, że „Hawa Nagila” „szybko rozeszła się po całym kraju”.

     

       Utwór zyskał na popularności dzięki nagraniu go w berlińskim studio w 1922r.. Szybko przeniknął do kręgów młodzieżowych, gdzie był wykonywany na letnich obozach w Europie i Ameryce Północnej pod koniec lat 20. i 30. XX wieku.

Po II wojnie światowej piosenka stała się nieoficjalnym hymnem amerykańskich Żydów, a jej ambasadorem stał się Harry Belafonte. Hava nagilę śpiewał nawet Elvis Presley. Z polskich artystów pieśń wykonywały: Sława Przybylska, Natasza Urbańska, Justyna Steczkowska i Kayah.

"Hava Nagila" z czasem stała się uniwersalnym symbolem żydowskiego szczęścia.

Źródło:

Hawa Nagila – trochę o historii piosenki – Chabad Lubawicz Polska – Centrum Żydowskie

Hawa nagila – Wikipedia, wolna encyklopedia

Taniec eliksirem młodości

      Terapia tańcem dla seniorów to rodzaj choreoterapii, która ma pozytywny wpływ zarówno na ciało jak i na psychikę osób biorących udział w zajęciach tanecznych.

      Ruch taneczny postrzegany jest przez laików jedynie jako przyjemność, gdy w rzeczywistości jest to forma ruchu najczęściej zalecana przez lekarzy. Jego zbawienny wpływ na zdrowie zauważony był już przez Sokratesa, który twierdził, że „dzięki uprawianiu sztuki tanecznej (…) ciało jest w lepszej formie, a umysł bardziej giętki i swobodny”.

        Badania opisane w czasopiśmie naukowym International Journal of Neuroscience  potwierdzają, że taniec ma korzystny wpływ na nasz organizm. Oto niektóre z wniosków tych badań:

1. Psychiczna odporność: Taniec pomaga w uodparnianiu psychiki poprzez regulację poziomu serotoniny i dopaminy w organizmie. Dodatkowo, minimalizuje objawy stresu i łagodnej depresji.                                                                                                                     

2. Stan zdrowia ogólny: Taniec to nie tylko forma aktywności, ale także sposób na życie. Może pomóc w redukcji tkanki tłuszczowej, usprawniać stawy, uwalniać endorfiny (hormony szczęścia) i obniżać poziom hormonu stresu - kortyzolu.  Jest to również doskonała forma komunikacji z innymi ludźmi, pozwalająca na wzajemny dotyk i bliskość. 

     

                     

   . 

3. Rozwój neurokognitywny: Taniec ma pozytywny wpływ na zdolności poznawcze, emocjonalne i społeczne związane z działaniem mózgu. Dzięki tanecznemu ruchowi zachowujemy wewnętrzną harmonię i odczuwamy radość istnienia. 

   Jedno z badań opublikowanych przez międzynarodową organizację Stowarzyszenie Wydawnictw Naukowych i Uniwersyteckich Zasobów Naukowych (SPARC) dowiodło, że cotygodniowe ćwiczenia oparte na tańcu mogą poprawić ogólną wydajność i poziom energii fizycznej u dorosłych.

Z kolei  badania przeprowadzone  dla New England Journal of Medicine dowiodły, że taniec może poprawiać pamięć i zapobiegać rozwojowi demencji starczej. Badania wykazały, że ćwiczenia aerobowe mogą przywrócić utratę objętości hipokampa – obszaru mózgu, który kontroluje pamięć. Hipokamp naturalnie staje się coraz mniejszy, co w podeszłym wieku często prowadzi do problemów z pamięcią, a nawet demencji starczej.

Naukowcy z University of Otago w Nowej Zelandii również zajęli się badaniem wpływu tańca na mózg. Przeprowadzili badanie pilotażowe, które miało na celu ustalenie czy forma terapii oparta na tańcu może przyczynić się do poprawy jakości życia osób cierpiących z powodu otępienia. Już po sześciu tanecznych sesjach zaobserwowano wyraźną poprawę jakości życia pacjentów.

    Także autorzy badań opublikowanych na łamach czasopisma naukowego „PLOS One” pochlebnie wypowiadają się o ruchu tanecznym. Dowodzą, że taniec skutecznie pomaga w redukcji tkanki tłuszczowej. Ma też znaczący wpływ na jakość elementów morfotycznych w naszej krwi

Biorąc lekcje tańca, rzucamy wyzwanie swojemu mózgowi i stymulujemy go do tworzenia nowych połączeń między komórkami, gdyż nowe umiejętności to zapotrzebowanie na ekspansję nerwów wewnątrz mózgu. Im trudniejsze kroki – tym lepiej! Zmuszają one nasz mózg do tworzenia jeszcze większej ilości nowych połączeń neuronowych, a także poprawiają ich funkcjonowanie.

Warto więc tańczyć! Taniec nie tylko dostarcza nam radości, ale także korzystnie wpływa na nasze zdrowie i samopoczucie.

Źódło:

Waltz Dancing in Patients With Chronic Heart Failure | Circulation: Heart Failure (ahajournals.org)

Effects of Dance on Depression, Physical Function, and Disability in Underserved Adults in: Journal of Aging and Physical Activity Volume 22 Issue 3 (2014) (humankinetics.com)

ChWeight‐Loss Outcomes from a Pilot Study of African Dance in Older African Americans - Stillman - 2018 - Obesity - Wiley Online Library

Chcesz schudnąć w tym roku? Według badań najlepszym sposobem będzie... taniec - National Geographic (national-geographic.pl)

Taniec! Czy wiesz jakie daje korzyści? - Krok do Zdrowia

Walc wiedeński

                                              "Walc wiedeński jest jak opowieść o miłości,                                                                             gdzie każdy krok, to nowy rozdział".

      Pierwsze wzmianki o walcu wiedeńskim pochodzą z XIV wieku. Powstał jako połączenie tańców ludowych popularnych na terenach Niemiec, Austrii i Francji. Na przełomie XVII-XVIII wieku zdobył  uznanie arystokratycznej części społeczeństwa wkraczając szturmem na dworskie salony. Za datę narodzin walca wiedeńskiego przyjmuje się 1815 rok, gdy to na licznych balach towarzyszących Kongresowi Wiedeńskiemu, taniec ten został wykonany po raz pierwszy. 

    Początkowo, taniec prezentowany na kolejnych balach, wywoływał mieszane uczucia ze wzglądu na bliskość  tańczących partnerów, co było uważane za zbyt duże spoufalanie się, niezgodne z panującymi obyczajami. Bywało, że bardziej konserwatywne osoby opuszczały sale balowe, na znak protestu wobec tak niemoralnego tańca. Pojawiły się również osoby głoszące szkodliwy wpływ nieustannego wirowania na zdrowie tancerzy, sugerując, że może ono nawet doprowadzić do śmierci.

     Największymi propagatorami walca wiedeńskiego byli  bracia Strauss. Najbardziej znane ich kompozycje to "Dunajski walc" i "Nad pięknym modrym Dunajem". Piękne kompozycje walca wiedeńskiego stworzył również Piotr Czajkowski , a zaliczają się do nich "Wielki walc" czy walc z "Dziadka do orzechów" - "Walc kwiatów". Polscy kompozytorzy również stworzyli niezapomniane walce, a są to "Walc Barbary" Waldemara Kazaneckiego z filmu "Noce i dnie" , czy też walce Wojciecha Kilara z filmów "Trędowata" i "Ziemia obiecana". 

     Cechą charakterystyczną walca wiedeńskiego są eleganckie kroki i widowiskowe obroty. Taniec ma miękki i płynny ruch, a jego tempo wynosi około 60-70 uderzeń na minutę. 

  Walc wiedeński był inspiracją dla wielu innych tańców, takich jak walc angielski, walc argentyński i walc w stylu lat 20. XX wieku. 

   W latach 20. XX wieku walc wiedeński stał się bardzo popularny w Ohio w Stanach Zjednoczonych, gdzie osiedliła się liczna społeczność słoweńska. Taniec ten wywarł duży wpływ na ludowe tradycje taneczne Słowenii. 

   W 1951 roku Paul Krebs z Norymbergii połączył austriackiego walca z angielskim stylem i tym samym - odniósł sukces na festiwalu tanecznym w Blackpool. Od tego czasu walc wiedeński jest jednym z pięciu tańców standardowych obecnych na zawodach tanecznych.

       Para taneczna wykonująca walc wiedeński, zwykle nosi eleganckie stroje wieczorowe. Dla panów są to smokingi lub fraki, a dla pań długie suknie wieczorowe, które podkreślają płynność ruchów. Taniec ten jest często wykonywany na balach galowych, weselach, zawodach tanecznych oraz innych ekskluzywnych wydarzeniach kulturalnych. Jest to taniec, który nadaje każdemu wydarzeniu wyjątkowy i elegancki charakter.  

      Kroki walca nie są zbyt skomplikowane. Te wykonywane do przodu należy stawiać od pięty, kroki do tyłu - od palców, a boczne - na całych podeszwach. Za każdym krokiem trzeba wykonać ruch ciałem w lewo - ważne jest balansowanie ciałem. Rytm kroków powinien być miarowy, a zarazem zdecydowany i mocny. Taniec ten ze względu na prostotę podstawowych kroków nadaje się do nauki dla początkujących tancerzy.

CIEKAWOSTKI:

Walc wiedeński jest oficjalnym tańcem Austrii.

Walc wiedeński tańczony był na promach Titanic i Costa Concordia w momencie ich zatonięcia.

    W Wiedniu co roku odbywa się prestiżowy Bal Operowy, na którym tańczy się właśnie walca wiedeńskiego. Jest to wydarzenie z życia wyższych sfer , które przyciąga zamożną elitę towarzyską z całego świata. Bal otwiera Prezydent Austrii, po czym rozbrzmiewa polonez tańczony przez młode debiutantki reprezentujące różne kraje, wraz z partnerami.. Dopiero po słowach "Alles Walzer" na parkiecie rozpoczyna królować walc. Debiutujące towarzysko panny noszą piękne, białe suknie i białe rękawiczki, a mężczyźni obowiązkowo ubierają się w czarne fraki. Bal trwa do białego rana, a na parkiecie tańczy ponad 180 par.

  "Walc wiedeński to harmonia ruchu,                                                                            gdzie cisza między krokami                                                                                          jest równie ważna jak muzyka."

                                         

Źródło:

Wiener Walzer – Wikipedia

Walc wiedeński: tajemnice kroków i figur wspaniałego tańca - Kendo

Walc wiedeński – kroki. Jak tańczyć walc wiedeński. Podstawowe kroki - Poza domem (poza-domem.pl)

Taniec żydowski.

 

     Tańce izraelskie są stosunkowo młode - pochodzą z lat 20. ubiegłego wieku. Tworzyli je Żydzi przybywający na tereny obecnego państwa Izrael - kładąc podwaliny pod nowy kraj. Nowa kultura muzyczna miała za zadanie odróżnić ich kulturę, od kultury Żydów żyjących w diasporze. Tańce były tworzone jako czynnik integrujący.  Znaczenie tańca w życiu Żydów jest nie do przecenienia. Od dawna był używany przez Żydów jako środek służący wyrażaniu radości i innych wspólnotowych emocji. Odgrywał również ogromną rolę w obrzędach religijnych. Taniec był formą modlitwy i to Żydzi stworzyli określenie, że kto tańczy ten modli się podwójnie.

Za podstawę pierwszych tańców żydowskich przyjęto rumuńską horę, czyli krąg taneczny. Ich cechą charakterystyczną są specyficzne figury, gestykulacja dłoni, oraz drobne - "zaplatane" kroczki. Popularność hory przekroczyła granice Izraela. Trafiając do  wielu społeczności współczesnej diaspory uznawana jest za najpopularniejszy taniec żydowski.

Taniec ludowy

Wśród Żydów aszkenazyjskich taniec do muzyki klezmerskiej (związanej z obrzędami religijnymi)  był nieodłączną częścią wesela. Przenikanie do muzyki elementów bardziej rozrywkowych, nieżydowskiej tradycji tanecznej, początkowo budziła negatywne odczucia wśród społeczności religijnej.  

Taniec chasydzki

W judaizmie chasydzkim taniec jest narzędziem wyrażania radości i uważa się, że ma działanie terapeutyczne: oczyszcza duszę, promuje duchowe uniesienie i jednoczy społeczność.

Hora

Horah to żydowski krąg taneczny tworzony zazwyczaj do muzyki Hawa Nagila.  Taniec tańczony jest  na weselach żydowskich i przy okazji innych radosnych świąt. Hora została wprowadzona w Izraelu przez rumuńskiego tancerza żydowskiego Barucha Agadati.

Tza'ad Temani

Tza'd Temani to taniec w miejscu wykonywany za pomocą podskoków. Tza'ad Temani jest często włączany do publicznych tańców na żydowskich weselach i na innych uroczystościach. 

      Słowa Teodora Herzela wydają się być najlepszą definicją tańców izraelskich: "jeśli <to> tańczysz, to oznacza że <to> istnieje. Już nie w sferze marzeń, ale w rzeczywistości, w której płaczesz, cieszysz się, kochasz, zwyciężasz, przegrywasz. I możesz to wszystko przetańczyć, wiedząc, że nie jesteś sam.

ŹRÓDŁO:

Tańce żydowskie - radość, siła i marzenia - Czwórka - polskieradio.pl

Folklor żydowski | Wirtualny Sztetl

Izraelskie tańce ludowe – Wikipedia, wolna encyklopedia

Misirlou - grecka pieśń i taniec ludowy.

 

      Osoby spotykające się po raz pierwszy z nazwą "Misirlou" zapewne zapytają co kryje się pod tak niezrozumiałą nazwą. 

Misirlou w tłumaczeniu na język polski oznacza egipską, piękną dziewczynę. Jej urodę, tajemniczość i dobroć opisuje pieśń ludowa pojawiająca się w folklorze greckim, tureckim , arabskim i hebrajskim. Korzenie pieśni sięgają czasów Imperium Osmańskiego (obecnej Turcji), gdy na jego terenie żyli obok siebie Grecy, Turcy, Arabowie i Żydzi. Do Grecji trafiła po 1923 roku, kiedy to na mocy traktatu w Lozannie doszło do wymiany ludności między Grecją a Turcją. Zapisu pieśni dokonał grecki uchodźca z Azji Mniejszej, urodzony w Stambule - Theodotos  Demetriades. Prawdopodobnie pieśń zasłyszana w dzieciństwie zapadła mu tak głęboko w pamięci, że postanowił podarować jej drugie życie, popularyzując ją na terenie współczesnej Grecji. Prawdziwy autor pieśni  jest nieznany.

Aby zrozumieć znaczenie pieśni dla społeczeństwa greckiego, na chwilę powinniśmy wrócić do historii stosunków grecko-tureckich.

Dlaczego doszło do wymiany ludności między Grecją , a Turcją?

       Liczne wojny i konflikty między Turcją, a Grecją nie miały perspektyw na szybkie zakończenie. Przedstawiciele dziewięciu państw, w tym Wielkiej Brytanii, Francji, Włoch, Japonii, Rumunii, Królestwa SHS, Grecji i Turcji spotkali się w lipcu 1923 w Lozannie i tam doprowadzili do zawarcia pokoju między odwiecznymi wrogami.. Jednym z postanowień traktatu była konieczność wymiany ludności między Turcją i Grecją. Uznano, że w jednym państwie nie ma miejsca dla przedstawicieli dwóch narodów.

 Jedynym wyznacznikiem wymiany ludności była religia: chrześcijanie musieli opuścić ziemie zajęte przez Turków mimo, że  od wiek wieków należały one do ich przodków. Natomiast wyznawcy islamu  trafiali w granice nowo ustanowionego państwa tureckiego. 

       Pozostawiając w Turcji cały majątek greccy uchodźcy stawali się bezdomni , co powodowało, że w nowej ojczyźnie trafiali na społeczny margines. To właśnie oni, po przybyciu z Azji Mniejszej  do Grecji stworzyli w jej kulturze styl zwany rebetico, do którego należy pieśń Misirlou. W utworach zaliczanych do tego stylu pojawia się folklor mieszany , którego elementy zaczerpnięte są z tradycji tureckiej, arabskiej, hebrajskiej i greckiej.

    Układ kroków do pieśni powstał w 1945 roku dzięki organizacji kobiecej z Pitsburga, która zdecydowała o utworzeniu grupy tanecznej działającej przy Uniwersytecie Duquesne. Plan zakładał uczczenie tańcem sojuszników Ameryki podczas II wojny światowej. Układ kroków zaczerpnięto z tańca Kritikos stworzonego przez Mercine Nesitas.

     Pieśń Misirlou i stworzony do niej taniec pozyskał wielu fanów na całym świecie. Od lat jest podstawą tańców wykonywanych w serbskich kościołach prawosławnych w USA. Popularnością cieszy się również w społeczności ormiańsko-amerykańskiej.

  Pieśń Misirlou jest tak popularna, że osoby z wielu krajów położonych od Maroko po Irak uważają, że jest to pieśń ludowa pochodząca z ich krajów.

Jej odbiór przez słuchaczy jest na tyle pozytywny , że doczekała się licznych przeróbek, które znane są szerokiemu odbiorcy.

W 1994 roku wersja "Misirlou" Dicka Dale'a została wykorzystana na ścieżce dźwiękowej do filmu Pulp Fiction. 

CIEKAWOSTKA:

Piosenka Misirlou została uznana przez Komitet Organizacyjny Igrzysk Olimpijskich w Atenach 2004 za jedną z najbardziej wpływowych greckich piosenek wszechczasów i zabrzmiała w salach koncertowych oraz podczas ceremonii zamknięcia – w wykonaniu Anny Vissi .

W marcu 2005 roku magazyn Q umieścił wersję Dale'a na 89 miejscu na liście 100 najlepszych utworów gitarowych.

Źródło:

• Obszerne wyjaśnienie Dicka Dale'a w Wayback Machine (archiwum 27 września 2007) (z tabulatorami gitarowymi i notacją standardową)
• Rok w Grecji: Μισιρλού - grecka pieśń ludowa którą być może znasz (rok-w-grecji.blogspot.com)
• Misirlou - frwiki.wiki
  
  

Tarantela - włoski taniec ludowy.

Tarantela (wł. tarantella) to włoski taniec ludowy wywodzący się z Neapolu. 

Nazwa prawdopodobnie pochodzi od miasta Taranto położonego na południu Włoch lub od nazwy pająka - tarantuli.

Na południu Włoch , od czasów średniowiecznych panowała opinia, że remedium na przypadłość związaną z kontaktem z jadem pająka  jest szybki taniec. Taniec powinien być żywiołowy - wykonywany w rytm równie żywiołowej melodii. Dodatkową cechą tańca jest kolorowy ubiór. 

  Od XIX wieku, taniec w formie stylizowanej pojawił się w muzyce poważnej. Tarantela tańczona jest przez włoskie zespoły tańców ludowych.

Wyróżniamy dwa tańce typu tarantelle: 

- pizzica  

- tammurriata. 

Oba te tańce odwołują się do tradycji przodków - wiąże się z nimi ważna symbolika - pierwszy z nich ma uwalniać od choroby, drugi dodawać energii wewnętrznej.

   Taniec pizzica ma bardzo starą tradycję.  To właśnie on łączy się z mitem o pająku tarantuli o którym wspomniałam wyżej. Słowo "pizzico" oznacza "ugryzienie", a według dawnych wierzeń osoba ugryziona przez pająka popada w stan smutku i głębokiej choroby, z której uleczyć ją może wyłącznie taniec. Choroba opuszcza ciało dopiero wtedy, gdy tańczący zupełnie opadnie z sił. Taniec ten odbywa się w parach. Partnerzy nie mają ze sobą kontaktu fizycznego, tańcząc przy jednostajnej, hipnotyzującej muzyce. Taniec ten ma kilka odmian, a obecnie najczęściej wykonywany jest na ludowych imprezach.

Taniec Tammurriata związany jest z ludowymi tradycjami. Charakterystyczne ruchy wykonywane przez tancerzy, związane są z umiejętnością podpatrywania przyrody - są bardzo zmysłowe i zalotne. 

Taniec wykonuje się przy dźwiękach kastanietów - instrumentu znanego we Włoszech, Portugalii i Hiszpanii. 

Źródło:

Który włoski taniec ludowy jest najpopularniejszy? - Dzień Dobry TVN

Tarantella (msl.org.pl)

Taniec jako remedium na nasze dolegliwości.

      

      Taniec jest formą sztuki będącą ważną częścią kultury, która jest niezbędna do prawidłowego rozwoju cywilizacji. Odgrywa ważną rolę w życiu człowieka oddziałując na nas zarówno na poziomie fizycznym, jak i psychicznym.

     Pierwszorzędną rolą tańca jest jego wpływ na nasze zdrowie. Tańcząc, wzmacniamy ciało, rośnie nasza wytrzymałość na wysiłek fizyczny, wzrasta odporność organizmu, a co za tym idzie poprawia się nasz stan zdrowia. Taniec to również doskonałe narzędzie służące spalaniu kalorii i utrzymaniu właściwej wagi ciała. Systematyczne treningi taneczne poprawiają ruchomość stawów, koordynację ruchową, a także równowagę. Wielu lekarzy poleca taniec jako formę terapii dla osób z problemami zdrowotnymi, takimi jak problemy z sercem, ciśnieniem krwi i cukrzycą.

               Nie możemy również zapomnieć o tym, jak wielki wpływ taniec wywiera na naszą psychikę. Tańczenie może być sposobem na wyrażenie emocji, eliminację stresu i poprawę ogólnego samopoczucia. Tańce z partnerem przyczyniają się do lepszego porozumienia i poprawy komunikacji w relacjach międzyludzkich. Wiele osób znajduje w tańcu swoje hobby, co przyczynia się do zwiększenia poczucia własnej wartości oraz zadowolenia z życia. 

             Taniec jest również sposobem na rozwijanie kreatywności i wyobraźni. Tańcząc, człowiek może wyrażać siebie w sposób artystyczny, co może przynieść wiele satysfakcji i radości. Tańce inspirowane różnymi kulturami i stylami tanecznymi integrują społeczeństwo stając się częścią jego tradycji.

Podsumowując, rola tańca w życiu człowieka jest bardzo istotna zarówno na poziomie fizycznym, jak i emocjonalnym. Tańcząc, człowiek dba o swoje zdrowie, rozwija swoje umiejętności i kreatywność, co pozytywnie wpływa na naszą psychikę.

Dancer encore - francuski ewenement muzyczno-taneczny.

      Na próżno szukać w polskich mediach informacji na temat ewenementu jakim jest francuska pieśń "Dancer encore" (Tańczmy znów). Narodziła się w grudniu 2020 r. na ulicach Paryża, kiedy to przez świat przetoczyła się pandemia coronavirusa  niosąca za sobą szereg obostrzeń -  izolację społeczną, a także przymus

szczepień. Artystyczną reakcją na lockdownową nienormalność stała się pieśń zaprezentowana przez grupę francuskich muzyków, wytykająca politykom wyolbrzymianie rozmiaru epidemii, zmuszanie do zachowania sprzecznego ze zdrowym rozsądkiem, czy wreszcie narzucanie przymusowych ograniczeń aktywności.

 

      O niezwykłej, wręcz ludowej popularności pieśni i jej twórcy - o tym jak podbija serca słuchaczy, można przeczytać na stronach wielu zachodnich portali. W Polsce tematem tym zajmują się jedynie autorzy blogów. Media głównego nurtu milczą, tak jakby wydarzenie nigdy nie zagościło w przestrzeni publicznej... 

        Prosta, urzekająca melodia oraz głębia przekazu płynąca z treści słów sprawiły, że utwór stał się bardzo popularny nie tylko we Francji, ale także Belgii, Niemczech, Szwajcarii, Hiszpanii czy Kanadzie. Do muzyki powstał układ taneczny, który stał się wizytówką piosenki. Na ulicach miast zagościły wydarzenia typu flash mob gdzie tańczono i śpiewano w rytm utworu "Dancer encore". W Polsce piosenka jest mało znana, chociaż w nielicznych miastach pojawiły się grupy osób rozpowszechniające wydarzenia związane z ruchem powstałym wokół tzw. "Hymnu wolnych ludzi".

            Próby bezpośredniego tłumaczenia słów piosenki z języka francuskiego na polski są dość trudne. Powstało kilka polskich wersji tekstu, ale żaden z nich nie oddaje w pełni emocji, które pojawiły się w oryginale. Pieśń została uznana za hymn anty lockdownowy ukazujący szaleństwa związane z decyzjami podejmowanymi w imię walki z wirusem. Jej słowa odnoszą się m.in. do przekazu płynącego z odbiorników telewizyjnych, gdzie tzw. "dobrzy królowie" przy pomocy odpowiednio dobranych narzędzi wprawiają odbiorców w obłęd i zagubienie związane z walką z niewidzialnym wrogiem... 

A my przecież jesteśmy wolni jak ptaki... i na tyle inteligentni, że potrafimy sami podejmować racjonalne decyzje  - płynie przekaz z piosenki.

Piosenka „Danser encore” nie ma w sobie żądzy walki, ale niesie potężnego ducha wolności i odwagi mówienia prawdy. A prawda jest warunkiem wszelkiego odrodzenia, bramą do wolności. 

          ...Chrońmy swe prawo do uśmiechu, 

            inteligencji i oddechu.

           Wolności im nie oddawajmy 

           opór szaleńcom zaś stawiajmy...

 ... Zatańczmy jeszcze raz, by życie znowu miało smak ... 

-  zachęcają słowa piosenki.

Źródło:

https://youtu.be/SyBEMRyt6Qg

Danser Encore-antylockdownowa pieśń,która podbija place i ulice Francji,Belgii,Szwajcaris - blog wawel24 (salon24.pl)

24Kurier.pl - Danser encore! (zatańczmy znów)