Taniec żydowski.

 

     Tańce izraelskie są stosunkowo młode - pochodzą z lat 20. ubiegłego wieku. Tworzyli je Żydzi przybywający na tereny obecnego państwa Izrael - kładąc podwaliny pod nowy kraj. Nowa kultura muzyczna miała za zadanie odróżnić ich kulturę, od kultury Żydów żyjących w diasporze. Tańce były tworzone jako czynnik integrujący.  Znaczenie tańca w życiu Żydów jest nie do przecenienia. Od dawna był używany przez Żydów jako środek służący wyrażaniu radości i innych wspólnotowych emocji. Odgrywał również ogromną rolę w obrzędach religijnych. Taniec był formą modlitwy i to Żydzi stworzyli określenie, że kto tańczy ten modli się podwójnie.

Za podstawę pierwszych tańców żydowskich przyjęto rumuńską horę, czyli krąg taneczny. Ich cechą charakterystyczną są specyficzne figury, gestykulacja dłoni, oraz drobne - "zaplatane" kroczki. Popularność hory przekroczyła granice Izraela. Trafiając do  wielu społeczności współczesnej diaspory uznawana jest za najpopularniejszy taniec żydowski.

Taniec ludowy

Wśród Żydów aszkenazyjskich taniec do muzyki klezmerskiej (związanej z obrzędami religijnymi)  był nieodłączną częścią wesela. Przenikanie do muzyki elementów bardziej rozrywkowych, nieżydowskiej tradycji tanecznej, początkowo budziła negatywne odczucia wśród społeczności religijnej.  

Taniec chasydzki

W judaizmie chasydzkim taniec jest narzędziem wyrażania radości i uważa się, że ma działanie terapeutyczne: oczyszcza duszę, promuje duchowe uniesienie i jednoczy społeczność.

Hora

Horah to żydowski krąg taneczny tworzony zazwyczaj do muzyki Hawa Nagila.  Taniec tańczony jest  na weselach żydowskich i przy okazji innych radosnych świąt. Hora została wprowadzona w Izraelu przez rumuńskiego tancerza żydowskiego Barucha Agadati.

Tza'ad Temani

Tza'd Temani to taniec w miejscu wykonywany za pomocą podskoków. Tza'ad Temani jest często włączany do publicznych tańców na żydowskich weselach i na innych uroczystościach. 

      Słowa Teodora Herzela wydają się być najlepszą definicją tańców izraelskich: "jeśli <to> tańczysz, to oznacza że <to> istnieje. Już nie w sferze marzeń, ale w rzeczywistości, w której płaczesz, cieszysz się, kochasz, zwyciężasz, przegrywasz. I możesz to wszystko przetańczyć, wiedząc, że nie jesteś sam.

ŹRÓDŁO:

Tańce żydowskie - radość, siła i marzenia - Czwórka - polskieradio.pl

Folklor żydowski | Wirtualny Sztetl

Izraelskie tańce ludowe – Wikipedia, wolna encyklopedia