ZATRAĆ SIĘ W RYTMIE MAMBO.

 

         Mambo, jako rodzaj gatunku muzycznego powstał z mieszanki stylu kubańskiego z kilkoma afrykańskimi rytmami, które zostały przywiezione przez imigrantów z Haiti.

         Mambo to słowo pochodzenia kongijskiego (Bantu), które oznacza - według niektórych autorów słowo  impreza, hulanka, radość, taniec. Według innych autorów oznacza to chór głosów. Są również przesłanki mówiące, że mambo, conga i bongo to nazwy instrumentów używanych w tańcach Bantu, a konkretnie mambo oznaczało rozmowę z bogami.

Mambo to również taniec towarzyski tańczony w metrum parzystym pochodzący z Kuby.

1. Pochodzenie: 

   Mambo wywodzi się z Kuby i powstało w latach 30. XX wieku. To połączenie swingu i muzyki kubańskiej stworzyło charakterystyczny rytm mambo.

2. Popularność: 

   W latach 40. i 50. XX wieku mambo cieszyło się ogromną popularnością. Później zostało wyparte przez cha-cha, ale obecnie zyskuje nowych zwolenników.

3. Filmowe inspiracje: Filmy takie jak Dirty Dancing czy Dirty Dancing 2 (Havana Nights) przyczyniły się do ożywienia zainteresowania tym tańcem.

4. Eddie Torres: Ten tancerz odegrał kluczową rolę w rozpropagowaniu mambo. To właśnie on wymyślił kroki mambo i dopasował je do muzyki kubańskiej.

5. Salsa w stylu New York: Obecnie pod nazwą „mambo” rozumie się przede wszystkim salsę w stylu New York. Mambo jest podobne do samby w krokach i akcji, ale jest bardziej „miękkie”.

6. Kroki solo: W mambo ważnym elementem są kroki solo, które stanowią swoistą interpretację muzyki.

   Taniec mambo to dynamiczny i ekscytujący styl, który zachęca do swobodnej ekspresji i radości na parkiecie! Mambo można tańczyć samemu, można tańczyć w parach, a także w klubie fitness.

       Ruchy w mambo są bardzo ekspresyjne. To sprawia, że nauka ich pozwala wyrazić siebie i swoją osobowość. Opanowanie kolejnych kroków pozwala wejść na wyższy level tanecznych umiejętności. Taniec mambo to przede wszystkim dobra zabawa. To idealny styl dla osób, które mają dość szarej rzeczywistości i chciałyby puścić wodze fantazji i wyruszyć w taneczną wyprawę na egzotyczną Kubę.

       Podczas tańca wydzielane są endorfiny, czyli hormony szczęścia. To - w połączeniu ze zmysłową muzyką, pozwala wyłączyć się i odpocząć od problemów. Dodatkowo podczas tańca spalamy nadmiar kilogramów. To sprawia, że nasza sylwetka szybko się wysmukla. Zgubienie zbędnych kilogramów, pozwala również na poprawienie funkcjonowania układu ruchu. To świetny sposób na rozciągnięcie swoje ciała i poprawa jego sprężystości. 

  Mambo ma także wpływ na cały nasz organizm. Ruch pozwala na lepsze dostarczanie tlenu do krwi. Dzięki temu każda komórka ciała jest lepiej dotleniona, a więc organizm tancerza znacznie lepiej funkcjonuje. Zapamiętanie kroków sprawia, że mózg jest wciąż ćwiczony, a co za tym idzie taniec przeciwdziała objawom demencji.

Źródło:

Taniec mambo i nie tylko - co zatańczysz na Kubie? - Krakowskie Tango

Czym jest taniec mambo? - Taniec (fmportfolio.pl)

Hava Nagila - cieszmy się i radujmy.

     

 

     " Hava Nagila" to chasydzka pieśń ludowa, której zapisu dokonał w 1918r. Abrahama Zebi Idelson. Abraham Zebi Indelson napisał również współcześnie znane słowa, jako wyraz radości z powody zwycięstwa Brytyjczyków w Palestynie i deklaracji Balfoura o utworzeniu w Palestynie "żydowskiej siedziby narodowej". 

      Idelson pragnął tworzyć współczesną muzykę żydowską, która miała towarzyszyć narodowemu odrodzeniu żydowskiego życia, na terenach uznawanych za historyczną ojczyznę.   

      Artysta zaczął gromadzić skarby żydowskiej tradycji muzycznej, które znalazł w osmańskiej Palestynie i w diasporze. Korzystając z nowej technologii nagrań, zaczął kolekcjonować pieśni ludowe i nagrywać je, aby zbudować z nich nowe brzmienie, które jego zdaniem powinno było być autentycznie żydowskie. W ten sposób 'odkrywał to, co wydawało mu się najstarszą warstwą melodii, która była charakterystyczna dla wszystkich tradycji żydowskich. 

      Projekt Idelsona był niewątpliwie polityczny. Kompozytor potępiał kulturową i duchową „asymilację”, którą zaobserwował wśród niemieckich Żydów. Podobnie jak inni architekci nowej kultury żydowskiej, Idelson zwrócił się do tradycji religijnych.

       Piosenka rozeszła się lotem błyskawicy po całym żydowskim świecie. Zaraz po jerozolimskiej premierze w 1918 r., autor napisał, że „Hawa Nagila” „szybko rozeszła się po całym kraju”.

     

       Utwór zyskał na popularności dzięki nagraniu go w berlińskim studio w 1922r.. Szybko przeniknął do kręgów młodzieżowych, gdzie był wykonywany na letnich obozach w Europie i Ameryce Północnej pod koniec lat 20. i 30. XX wieku.

Po II wojnie światowej piosenka stała się nieoficjalnym hymnem amerykańskich Żydów, a jej ambasadorem stał się Harry Belafonte. Hava nagilę śpiewał nawet Elvis Presley. Z polskich artystów pieśń wykonywały: Sława Przybylska, Natasza Urbańska, Justyna Steczkowska i Kayah.

"Hava Nagila" z czasem stała się uniwersalnym symbolem żydowskiego szczęścia.

Źródło:

Hawa Nagila – trochę o historii piosenki – Chabad Lubawicz Polska – Centrum Żydowskie

Hawa nagila – Wikipedia, wolna encyklopedia

Taniec eliksirem młodości

      Terapia tańcem dla seniorów to rodzaj choreoterapii, która ma pozytywny wpływ zarówno na ciało jak i na psychikę osób biorących udział w zajęciach tanecznych.

      Ruch taneczny postrzegany jest przez laików jedynie jako przyjemność, gdy w rzeczywistości jest to forma ruchu najczęściej zalecana przez lekarzy. Jego zbawienny wpływ na zdrowie zauważony był już przez Sokratesa, który twierdził, że „dzięki uprawianiu sztuki tanecznej (…) ciało jest w lepszej formie, a umysł bardziej giętki i swobodny”.

        Badania opisane w czasopiśmie naukowym International Journal of Neuroscience  potwierdzają, że taniec ma korzystny wpływ na nasz organizm. Oto niektóre z wniosków tych badań:

1. Psychiczna odporność: Taniec pomaga w uodparnianiu psychiki poprzez regulację poziomu serotoniny i dopaminy w organizmie. Dodatkowo, minimalizuje objawy stresu i łagodnej depresji.                                                                                                                     

2. Stan zdrowia ogólny: Taniec to nie tylko forma aktywności, ale także sposób na życie. Może pomóc w redukcji tkanki tłuszczowej, usprawniać stawy, uwalniać endorfiny (hormony szczęścia) i obniżać poziom hormonu stresu - kortyzolu.  Jest to również doskonała forma komunikacji z innymi ludźmi, pozwalająca na wzajemny dotyk i bliskość. 

     

                     

   . 

3. Rozwój neurokognitywny: Taniec ma pozytywny wpływ na zdolności poznawcze, emocjonalne i społeczne związane z działaniem mózgu. Dzięki tanecznemu ruchowi zachowujemy wewnętrzną harmonię i odczuwamy radość istnienia. 

   Jedno z badań opublikowanych przez międzynarodową organizację Stowarzyszenie Wydawnictw Naukowych i Uniwersyteckich Zasobów Naukowych (SPARC) dowiodło, że cotygodniowe ćwiczenia oparte na tańcu mogą poprawić ogólną wydajność i poziom energii fizycznej u dorosłych.

Z kolei  badania przeprowadzone  dla New England Journal of Medicine dowiodły, że taniec może poprawiać pamięć i zapobiegać rozwojowi demencji starczej. Badania wykazały, że ćwiczenia aerobowe mogą przywrócić utratę objętości hipokampa – obszaru mózgu, który kontroluje pamięć. Hipokamp naturalnie staje się coraz mniejszy, co w podeszłym wieku często prowadzi do problemów z pamięcią, a nawet demencji starczej.

Naukowcy z University of Otago w Nowej Zelandii również zajęli się badaniem wpływu tańca na mózg. Przeprowadzili badanie pilotażowe, które miało na celu ustalenie czy forma terapii oparta na tańcu może przyczynić się do poprawy jakości życia osób cierpiących z powodu otępienia. Już po sześciu tanecznych sesjach zaobserwowano wyraźną poprawę jakości życia pacjentów.

    Także autorzy badań opublikowanych na łamach czasopisma naukowego „PLOS One” pochlebnie wypowiadają się o ruchu tanecznym. Dowodzą, że taniec skutecznie pomaga w redukcji tkanki tłuszczowej. Ma też znaczący wpływ na jakość elementów morfotycznych w naszej krwi

Biorąc lekcje tańca, rzucamy wyzwanie swojemu mózgowi i stymulujemy go do tworzenia nowych połączeń między komórkami, gdyż nowe umiejętności to zapotrzebowanie na ekspansję nerwów wewnątrz mózgu. Im trudniejsze kroki – tym lepiej! Zmuszają one nasz mózg do tworzenia jeszcze większej ilości nowych połączeń neuronowych, a także poprawiają ich funkcjonowanie.

Warto więc tańczyć! Taniec nie tylko dostarcza nam radości, ale także korzystnie wpływa na nasze zdrowie i samopoczucie.

Źódło:

Waltz Dancing in Patients With Chronic Heart Failure | Circulation: Heart Failure (ahajournals.org)

Effects of Dance on Depression, Physical Function, and Disability in Underserved Adults in: Journal of Aging and Physical Activity Volume 22 Issue 3 (2014) (humankinetics.com)

ChWeight‐Loss Outcomes from a Pilot Study of African Dance in Older African Americans - Stillman - 2018 - Obesity - Wiley Online Library

Chcesz schudnąć w tym roku? Według badań najlepszym sposobem będzie... taniec - National Geographic (national-geographic.pl)

Taniec! Czy wiesz jakie daje korzyści? - Krok do Zdrowia

Walc wiedeński

                                              "Walc wiedeński jest jak opowieść o miłości,                                                                             gdzie każdy krok, to nowy rozdział".

      Pierwsze wzmianki o walcu wiedeńskim pochodzą z XIV wieku. Powstał jako połączenie tańców ludowych popularnych na terenach Niemiec, Austrii i Francji. Na przełomie XVII-XVIII wieku zdobył  uznanie arystokratycznej części społeczeństwa wkraczając szturmem na dworskie salony. Za datę narodzin walca wiedeńskiego przyjmuje się 1815 rok, gdy to na licznych balach towarzyszących Kongresowi Wiedeńskiemu, taniec ten został wykonany po raz pierwszy. 

    Początkowo, taniec prezentowany na kolejnych balach, wywoływał mieszane uczucia ze wzglądu na bliskość  tańczących partnerów, co było uważane za zbyt duże spoufalanie się, niezgodne z panującymi obyczajami. Bywało, że bardziej konserwatywne osoby opuszczały sale balowe, na znak protestu wobec tak niemoralnego tańca. Pojawiły się również osoby głoszące szkodliwy wpływ nieustannego wirowania na zdrowie tancerzy, sugerując, że może ono nawet doprowadzić do śmierci.

     Największymi propagatorami walca wiedeńskiego byli  bracia Strauss. Najbardziej znane ich kompozycje to "Dunajski walc" i "Nad pięknym modrym Dunajem". Piękne kompozycje walca wiedeńskiego stworzył również Piotr Czajkowski , a zaliczają się do nich "Wielki walc" czy walc z "Dziadka do orzechów" - "Walc kwiatów". Polscy kompozytorzy również stworzyli niezapomniane walce, a są to "Walc Barbary" Waldemara Kazaneckiego z filmu "Noce i dnie" , czy też walce Wojciecha Kilara z filmów "Trędowata" i "Ziemia obiecana". 

     Cechą charakterystyczną walca wiedeńskiego są eleganckie kroki i widowiskowe obroty. Taniec ma miękki i płynny ruch, a jego tempo wynosi około 60-70 uderzeń na minutę. 

  Walc wiedeński był inspiracją dla wielu innych tańców, takich jak walc angielski, walc argentyński i walc w stylu lat 20. XX wieku. 

   W latach 20. XX wieku walc wiedeński stał się bardzo popularny w Ohio w Stanach Zjednoczonych, gdzie osiedliła się liczna społeczność słoweńska. Taniec ten wywarł duży wpływ na ludowe tradycje taneczne Słowenii. 

   W 1951 roku Paul Krebs z Norymbergii połączył austriackiego walca z angielskim stylem i tym samym - odniósł sukces na festiwalu tanecznym w Blackpool. Od tego czasu walc wiedeński jest jednym z pięciu tańców standardowych obecnych na zawodach tanecznych.

       Para taneczna wykonująca walc wiedeński, zwykle nosi eleganckie stroje wieczorowe. Dla panów są to smokingi lub fraki, a dla pań długie suknie wieczorowe, które podkreślają płynność ruchów. Taniec ten jest często wykonywany na balach galowych, weselach, zawodach tanecznych oraz innych ekskluzywnych wydarzeniach kulturalnych. Jest to taniec, który nadaje każdemu wydarzeniu wyjątkowy i elegancki charakter.  

      Kroki walca nie są zbyt skomplikowane. Te wykonywane do przodu należy stawiać od pięty, kroki do tyłu - od palców, a boczne - na całych podeszwach. Za każdym krokiem trzeba wykonać ruch ciałem w lewo - ważne jest balansowanie ciałem. Rytm kroków powinien być miarowy, a zarazem zdecydowany i mocny. Taniec ten ze względu na prostotę podstawowych kroków nadaje się do nauki dla początkujących tancerzy.

CIEKAWOSTKI:

Walc wiedeński jest oficjalnym tańcem Austrii.

Walc wiedeński tańczony był na promach Titanic i Costa Concordia w momencie ich zatonięcia.

    W Wiedniu co roku odbywa się prestiżowy Bal Operowy, na którym tańczy się właśnie walca wiedeńskiego. Jest to wydarzenie z życia wyższych sfer , które przyciąga zamożną elitę towarzyską z całego świata. Bal otwiera Prezydent Austrii, po czym rozbrzmiewa polonez tańczony przez młode debiutantki reprezentujące różne kraje, wraz z partnerami.. Dopiero po słowach "Alles Walzer" na parkiecie rozpoczyna królować walc. Debiutujące towarzysko panny noszą piękne, białe suknie i białe rękawiczki, a mężczyźni obowiązkowo ubierają się w czarne fraki. Bal trwa do białego rana, a na parkiecie tańczy ponad 180 par.

  "Walc wiedeński to harmonia ruchu,                                                                            gdzie cisza między krokami                                                                                          jest równie ważna jak muzyka."

                                         

Źródło:

Wiener Walzer – Wikipedia

Walc wiedeński: tajemnice kroków i figur wspaniałego tańca - Kendo

Walc wiedeński – kroki. Jak tańczyć walc wiedeński. Podstawowe kroki - Poza domem (poza-domem.pl)

Taniec żydowski.

 

     Tańce izraelskie są stosunkowo młode - pochodzą z lat 20. ubiegłego wieku. Tworzyli je Żydzi przybywający na tereny obecnego państwa Izrael - kładąc podwaliny pod nowy kraj. Nowa kultura muzyczna miała za zadanie odróżnić ich kulturę, od kultury Żydów żyjących w diasporze. Tańce były tworzone jako czynnik integrujący.  Znaczenie tańca w życiu Żydów jest nie do przecenienia. Od dawna był używany przez Żydów jako środek służący wyrażaniu radości i innych wspólnotowych emocji. Odgrywał również ogromną rolę w obrzędach religijnych. Taniec był formą modlitwy i to Żydzi stworzyli określenie, że kto tańczy ten modli się podwójnie.

Za podstawę pierwszych tańców żydowskich przyjęto rumuńską horę, czyli krąg taneczny. Ich cechą charakterystyczną są specyficzne figury, gestykulacja dłoni, oraz drobne - "zaplatane" kroczki. Popularność hory przekroczyła granice Izraela. Trafiając do  wielu społeczności współczesnej diaspory uznawana jest za najpopularniejszy taniec żydowski.

Taniec ludowy

Wśród Żydów aszkenazyjskich taniec do muzyki klezmerskiej (związanej z obrzędami religijnymi)  był nieodłączną częścią wesela. Przenikanie do muzyki elementów bardziej rozrywkowych, nieżydowskiej tradycji tanecznej, początkowo budziła negatywne odczucia wśród społeczności religijnej.  

Taniec chasydzki

W judaizmie chasydzkim taniec jest narzędziem wyrażania radości i uważa się, że ma działanie terapeutyczne: oczyszcza duszę, promuje duchowe uniesienie i jednoczy społeczność.

Hora

Horah to żydowski krąg taneczny tworzony zazwyczaj do muzyki Hawa Nagila.  Taniec tańczony jest  na weselach żydowskich i przy okazji innych radosnych świąt. Hora została wprowadzona w Izraelu przez rumuńskiego tancerza żydowskiego Barucha Agadati.

Tza'ad Temani

Tza'd Temani to taniec w miejscu wykonywany za pomocą podskoków. Tza'ad Temani jest często włączany do publicznych tańców na żydowskich weselach i na innych uroczystościach. 

      Słowa Teodora Herzela wydają się być najlepszą definicją tańców izraelskich: "jeśli <to> tańczysz, to oznacza że <to> istnieje. Już nie w sferze marzeń, ale w rzeczywistości, w której płaczesz, cieszysz się, kochasz, zwyciężasz, przegrywasz. I możesz to wszystko przetańczyć, wiedząc, że nie jesteś sam.

ŹRÓDŁO:

Tańce żydowskie - radość, siła i marzenia - Czwórka - polskieradio.pl

Folklor żydowski | Wirtualny Sztetl

Izraelskie tańce ludowe – Wikipedia, wolna encyklopedia