PASO DOBLE - taniec w układzie liniowym. Figury wykorzystywane w choreografii.

APPEL i BANDERILLAS

              Jest to akcja często używana jako pierwszy krok figury, aby wskazać zmianę ruchu i przedstawia wezwanie Matadora do byka. Jest to krok w miejscu z silnym działaniem obniżającym. Stopa lewa całą podstawą uderza w podłogę, przy czym chwilę przytrzymujemy ją przy podłodze. Banderillas - akcja w której przechodzimy (bez przemieszczania ciała) na nogę prawą, potem lewą, a następnie ciężar ciała przenosimy na prawą nogę. Wykonaliśmy w miejscu 4 ruchy stopami, przy czym pierwszy ruch - lewą nogą był akcentowany. Przygotowujemy lewą nogę do ruchu w lewo.

CHASSE

Lewą nogę odstawiamy w lewo, prawą dostawiamy do lewej. Akcję powtarzamy.

Wykonując krok chasse w lewo , głowę skręcamy w lewo, a całe ciało ustawiamy w pozycji charakterystycznej dla paso doble - biodra wypchnięte do przodu , ciało wyprostowane. Kroki w bok stawiamy całą stopą. Akcję kończymy z ciężarem ciała przeniesionym na prawą nogę. Nie zapominajmy o ułożeniu rąk.

PIQUE

    Lewą nogę stawiamy po skosie przed prawą stopą - przenosimy na nią ciężar ciała. Lewa noga jest lekko ugięta w kolanie. Prawą ręką wykonujemy charakterystyczny ruch w prawo po skosie, mający na celu zasugerowanie ataku na byka. Wycofujemy ciało  przechodząc ciężarem ciała na prawą nogę, lewą cofamy , dostawiamy do prawej i przechodzimy ciężarem ciała na prawą nogę.

STRONG DROPS

   Lewą nogą uderzamy w podłogę i w tym samym czasie prawą nogę wyrzucamy w bok - w prawą stronę. Ruch powtarzamy zamieniając nogi: prawą nogą uderzamy w podłogę, a lewą wyrzucamy w bok, w lewą stronę. Figurę kończymy przechodząc na lewą nogę, a następnie na prawą.

Figura wykonywana jest dynamicznie. Licząc na raz - wykonujemy podwójny ruch - lewą nogą uderzamy w podłogę, prawą wysuwamy w prawo. Licząc na dwa_ prawą uderzamy w podłogę, a lewą wysuwamy w lewo. Licząc na trzy - lewą nogę dostawiamy do prawej. Licząc na cztery - przechodzimy na prawą nogę, przenosząc na nią ciężar ciała.

SPANISH LINE i FLAMENCO TAPS

        Lewą nogę stawiamy do przodu, robiąc krok od pięty. Prawą stawiamy do przodu , ale skręcamy się tak, aby obracając się przez lewę ramię postawić lewą nogę za prawą, a prawą stopę oprzeć palcami o podłogę.

Flamenco taps - prawą stopę, która opiera się palcami o podłogę stawiamy całą powierzchnią na podłodze , aby przenieść na nią ciężar ciała. Lewą stopę, która jest z tyłu prawej, unosimy do góry tak, aby jej palcami dwa razy uderzyć w podłogę. Stajemy całym ciężarem na lewej nodze, a prawą ponownie podnosimy piętą do góry, aby palcami dotykała podłogi. Powtarzamy całą figurę zmieniając kierunek tańca o 180 stopni. Zaczynamy od prawej nogi. Stopę prawej nogi , która dotyka palcami podłogi stawiamy tak, by przenieść na nią ciężar ciała. Lewą stawiamy do przodu w taki sposób, aby dokonać skrętu przez prawe ramię. Prawą stopę stawiamy z tyłu lewej, a lewą opieramy palcami o podłogę. Powtarzamy flamenco taps, przy zmienionym kierunku. Stopę lewą stawiamy całą powierzchnią na podłodze, palcami prawej dwa razy dotykamy podłogi, po czym stawiamy ją na podłodze, przechodząc na nią całym ciężarem ciała. Lewą stopę opieramy palcami o podłogę.

BOTA FOGO 

           Ciężar ciała jest na prawej nodze. Lewą nogę przenosimy przodem po skosie, stawiając jej stopę przed prawą, ale lekko z jej prawej strony. Prawą nogę - wyprostowaną w kolanie odstawiamy w prawo, dotykając palcami podłogi. Ciężar ciała jest na lewej nodze. Prawą nogę, która była odstawiona w prawo przenosimy przodem , po skosie przed lewą nogę, ale lekko z jej lewej strony. Ciężar ciała przenosimy na prawą stopę. Lewą nogę - wyprostowaną w kolanie odstawiamy w lewo, dotykając palcami podłogi. Lewą nogę dostawiamy do prawej. Przechodzimy na prawą nogę, przenosząc na nią ciężar ciała.

ZIG ZAG

Linia po której poruszamy się wykonując figurę zig zag.

    Lewą nogę stawiamy przodem po skosie przed prawą stopę. Stopę prawą dołączamy do lewej i przenosimy na nią ciężar ciała. Lewą stopę stawiamy po skosie z tyłu prawej. Prawą dołączamy do lewej i przenosimy na nią ciężar ciała. Akcję powtarzamy.

Paso doble to także taniec rąk. Dużą uwagę należy zwrócić na ustawienie dłoni. Dynamikę tańca podkreślają palce, które stają się ważnym elementem tanecznego spektaklu.

Paso Doble - taneczna opowieść o hiszpańskiej corridzie.

 

           

         Paso doble  zaliczane jest do grupy tańców latynoamerykańskich mimo, że jest tańcem odzwierciedlającym hiszpańską corridę.

      W Europie, Kanadzie i Azji paso doble jest tańcem towarzyskim, ale jego skomplikowana choreografia sprawia, że lepiej nadaje się jako konkurencyjna forma taneczna.

      Pochodzenie paso doble różni się w zależności od źródeł. Niektóre zapisy historyczne twierdzą, że tancerze po raz pierwszy zatańczyli do muzyki paso doble w Hiszpanii w 1780 roku. Melodie paso doble zostały następnie zaadaptowane jako muzyka marszowa dla hiszpańskich żołnierzy piechoty, którzy maszerowali w tempie 120 kroków na minutę, a nawet potrafili podwoić ilość kroków w ciągu jednej minuty. Francuska wersja historii pochodzenia paso doble podobna jest do hiszpańskiej narracji: podobno zaczął się od stylu tanecznego z południowej Francji, zwanego „paso redoble”, który francuskie wojsko przyjęło jako marsz w szybkim tempie. W jaki sposób paso doble w wersji francuskiej zostało zdominowane przez figury ukazujące walkę byków, nie jest do końca wyjaśnione. Mimo to, kiedy taniec paso doble pojawił się ponownie w Paryżu w latach dwudziestych XX wieku, jego kroki taneczne przypominały romantyczny pojedynek między matadorem a bykiem.

   Podsumowując: paso doble ma ciekawe i niezwykle oryginalne pochodzenie. Jest oparte na muzyce używanej podczas walk z bykami. Prowadzący w paso doble przyjmuje rolę matadora, a jego partnerka odgrywa rolę byka lub cienia matadora, wirującej płachty, albo tancerki flamenco.

             Paso doble jest niezwykle widowiskowym tańcem, pod warunkiem, że tancerze do perfekcji opanowali choreografię i technikę. Niezbędna jest także charyzma wykonawców oraz umiejętność ekspresywnego wyrażania siebie i swoich emocji w tańcu. Pomocne mogą się też okazać zdolności aktorskie. Paso doble to jedyny taniec, w którym pary nie mogą sobie pozwolić na luki czy skróty w prezentowanej choreografii, ponieważ poszczególne części tańca mają ściśle określoną liczbę taktów. Każda część w muzyce kończy się mocno akcentowanym uderzeniem, na które tancerze przyjmują efektowną pozę, stanowiącą podsumowanie dotychczasowego etapu walki.

       

   Taniec paso doble tańczy się w pozycji zasadniczej i pozycji promenady. Trudniejsze elementy tańczone są osobno. W paso doble używa się kilku rodzajów kroków:

• normalne kroki marszowe, kroki boczne, kroki w miejscu, akcentowane kroki w miejscu.

Stosuje się również unoszenia i opadania – efekt uzyskiwany jest nie tylko przez wznoszenie się tancerzy na palcach, ale i przez wyprężanie całego ciała. Tancerze zaawansowani stosują także nachylenia od pasa w górę.

    Paso doble tańczone jest również spontanicznie, bez wcześniej przygotowanej choreografii. Tak dzieje się w  Hiszpanii, Francji, Wietnamie, Kolumbii, Kostaryce i w niektórych częściach Niemiec.

Źródło:

Paso Doble Dance: A Brief History of Paso Doble - 2023 - MasterClass

Paso doble - co warto wiedzieć, muzyka, kroki i figury do paso doble | WP abcZdrowie

Magia Tańca

       Nie trzeba chyba nikogo przekonywać do stwierdzenia, że taniec ma ogromny wpływ na naszą psychikę. Bez względu na to, czy jesteśmy tanecznymi profesjonalistami czy tylko zwykłymi uczestnikami tanecznych imprez, rytmiczny ruch ciała wprawia nas w dobry nastrój i pozwala chociaż na chwilę zapomnieć o codziennych problemach i obowiązkach. 

Dlaczego taniec powoduje, że czujemy się szczęśliwi i pełni energii? 

Odpowiedź znajdziemy w wynikach badań jakie przeprowadził Rudolf Laban obserwując reakcje i zachowania ludzi, związane z ruchem tanecznym.

                 Rudolf Laban (1879 - 1958) tancerz, choreograf i teoretyk tańca był pionierem badań nad wpływem ruchu na psychikę człowieka. Dostrzegł , że istnieje wzajemna relacja między ciałem i psychiką. 

Nasze emocje uwidaczniają się między innymi w postawie ciała, która zmienia się pod wpływem różnych bodźców działających na naszą psychikę. Osoby zmęczone, przytłoczone problemami z którymi na co dzień sobie nie radzą, mają mniej napięte mięśnie i spłycony oddech. Zaburzone są u nich reakcje skórno-galwaniczne, a sposób poruszania staje się mniej dynamiczny. Sylwetka takich osób jest przygarbiona , ramiona i głowa opuszczone, a krok powolny i niechlujny.

           

Skoro więc obraz sylwetki oraz dynamika ruchu  są odzwierciedleniem stanu naszej psychiki, to zmieniając nawyki ruchowe możemy wpływać na kondycję psychofizyczną.

      Taniec daje możliwość pracy nad własnym ciałem i prawidłową sylwetką. Dzięki niemu zaczynamy kontrolować postawę, a to przekłada się na  odzyskanie spokoju. Czujemy się pewniej, wzrasta w nas poczucie własnej wartości, a to pozwala nam na  budowanie prawidłowych relacji z innymi osobami. 

Wniosek: taniec to najlepszy sposób na zmianę negatywnych nawyków, których natłok obniża naszą samoocenę i  doprowadza do psychicznego dyskomfortu.

Taniec to również remedium na samotność. Zaletą jego  jest to, że najczęściej tańczymy w większej grupie osób. Jest to doskonała okazja do powiększenia grona znajomych. Wspólna pasja oraz pokonywanie kolejnych tanecznych wyzwań, daje poczucie spełnienia i podwyższa własną samoocenę. 

Według badań Brigham Young University samotność zabija więcej ludzi niż otyłość. Osamotnienie to plaga ostatnich lat pogłębiająca się na skutek  izolacji społecznej wynikającej bądź ze sposobu życia, bądź na skutek czynników związanych z postępem cywilizacyjnym. 

Rządy na całym świecie walczą o to, aby zwracać większą uwagę na osamotnienie jednostek, szczególnie w starszej grupie wiekowej obywateli. Jednym ze sposobów niwelowania zjawiska osamotnienia jest organizowanie różnorodnych zajęć, których celem jest zaspokojenie potrzeb grup osób szczególnie narażonych na izolację społeczną. Najbardziej preferowane są zajęcia ruchowe - w tym taniec liniowy i w kręgu, które mają pozytywny wpływ na jakość naszego życia.

Podczas tańca organizm uwalnia m.in. endorfiny w celu uśmierzenia bólu i zniwelowania odrętwienia . Endorfiny nazywane hormonami szczęścia to naturalne lekarstwo na depresję, lęk i stres.  

        Magia tańca to nie tylko panaceum na problemy ze zdrowiem czy zapobieganie osamotnieniu. To także możliwość pogłębiania wiedzy poprzez poznawanie kultury i historii krajów, z których wywodzi się dany taniec...

...Tańcząc argentyńskie tango przenosimy się na ulice dawnego Buenos Aires, gdzie w lokalnych knajpach improwizowano taniec będący mieszanką hiszpańskiej  habanery i flamenco połączone z afrykańską candombą... Walc przypomina nam o wspaniałych wiedeńskich balach, a kubańska rumba wywodząca się z rytmów , pieśni i tańców pierwszych afrykańskich niewolników, staje się dla nas spektaklem pełnym zmysłowości i namiętności, które emanują z ciał tancerzy...

     Społeczny wymiar tańca jest prawie tak samo ważny jak psychoterapia i ćwiczenia fizyczne. Warsztaty taneczne są - oprócz wysiłku fizycznego -  jednym z najlepszych sposobów na zaangażowanie się w społeczność,  nawiązywanie relacji i podwyższenie własnej samooceny.

 

Koce Berberot - taniec na rodzinne wypady za miasto.

    Któż by pomyślał, aby wpis o tańcu zilustrować rysunkiem ogniska lub piekącej się na rożnie gęsi nadziewanej rodzynkami?

    No cóż, Koce Berberot wymaga właśnie takiej oprawy, gdyż jest tańcem chętnie wykonywanym  na rodzinnych spotkaniach przy grillu lub ognisku. 

    Możemy tylko pozazdrościć Macedończykom tak miłego dla ucha i oka tańca. Skoczna muzyka i prosty układ kroków zachęcają do zabawy nawet najbardziej opornych uczestników spotkania. Kto nie ma wprawy może zatańczyć wersję podstawową, możliwą do opanowania nawet dla tych, którzy twierdzą, że mają do tańca przysłowiowe "dwie lewe nogi ". Wersja trudniejsza, oprócz ruchu po okręgu, wymaga zsynchronizowanego obrotu do środka wraz z uniesieniem rąk do góry. Wystarczy chwilę poćwiczyć, a efekt wszystkich zaskoczy. Warto również wsłuchać się w tekst piosenki, który wpasowuje się w spotkania rodzinne w plenerze. Fryzjer o imieniu Koce jest doskonałym muzykiem, ale zagra tylko wtedy, gdy spożyje odpowiedni posiłek. Koce nie je byle czego - potrawy muszą być dobrej jakości. Jeśli chcemy usłyszeć jak gra powinniśmy go odpowiednio nakarmić. Niech nie przyjdzie nam do głowy częstować go solonym lub wędzonym mięsem. Koce najchętniej zje pieczoną gęś nadziewaną rodzynkami, którą popije najlepszym winem lub mocną rakiją. 

Skoro już nakarmiliśmy Koce, to przyjrzyjmy się układowi tanecznemu wykonanemu przez macedońskie tancerki.

"Koce Berberot" Danse de Macédoine par Nicole Coppey, enregistrée à Derborence - YouTube

Jazz Box czyli kwadrat lub pudełko - część pierwsza. Proste figury taneczne wykonywane w tańcu liniowym.

     

          Układy taneczne składają się z luźno połączonych kroków, które w wielu przypadkach  tworzą powtarzające się figury. Dla ułatwienia nauki tańca, niektóre z tych figur otrzymały swoją nazwę i znane są wszystkim osobom trenującym taniec. I tak wśród wielu figur mamy np. chase, promenadę, whisk , zig-zag , american spin czy wreszcie interesujący nas jazz box. 

           Jazz Box to nic innego jak pudełko czy po prostu kwadrat. Figura ta występuje w wielu układach tanecznych przygotowywanych do różnego typu tańców. Spotkamy ją w rumbie  i cha-chy, spotkamy także w tańcach disco. Jej uniwersalność polega na tym, że świetnie wpasowuje się w rytm muzyki oraz umożliwia dokonanie płynnej zmiany kierunku wykonywanego tańca. Obrót dokonywany jest stopniowo , co 45 stopni. Nauka Jazz Box-u początkowo wydaje się trudna, ale chwila treningu i uruchomienie wyobraźni sprawią, że szybko poznamy jej tajniki. Zapraszam do zapoznania się z figurą Jazz Box.

Wyobraź sobie, że na parkiecie masz namalowany kwadrat. Będziesz chodzić po jego rogach.

1. Stań lewą nogą w górnym prawym rogu kwadratu. To jest Twoja pierwsza pozycja.

2. Prawą nogę poprowadź skrzyżnie przed lewą nogą i postaw ją w górnym lewym rogu kwadratu.

3. Ciężar ciała przenosisz na prawą nogę. Lewą nogę lekko unosisz kierując stopę do tyłu.

4. Lewą nogę stawiasz za prawą, czyli w dolnym, lewym rogu kwadratu. Ciężar ciała przenosisz na lewą nogę.

5. Prawą nogę stawiasz obok, czyli w dolnym , prawym rogu kwadratu. Ciężar ciała przenosisz na prawą nogę.

6. Lewą nogę przenosisz przed prawą nogę.

7. Lewą nogę stawiasz przed prawą, czyli w prawym , górnym rogu kwadratu.

8. Ciężar ciała przenosisz na lewą nogę i znalazłeś się w puncie początkowym.

W ten sposób zatańczyliśmy figurę zwaną Jazz Box.

O zmianie kierunku tańca za pomocą figury Jazz Box przeczytacie w drugiej części opisu dotyczącego prostych figur tanecznych.

Jazz Box - część druga. Obrót w prawo w tańcu liniowym.

 

                  

Figura zwana potocznie kwadratem może osobom rozpoczynającym przygodę z tańcem przysparzać nieco kłopotu. Dobrze jest wtedy posłużyć się kartką papieru w kształcie kwadratu, którą kładziemy na podłodze  lub korzystać z sali gdzie parkiet został ułożony w  kształcie kwadratów. Takie udogodnienie pozwoli łatwiej wyobrazić sobie drogę, po której będą stąpać nasze stopy. Tańczenie po kwadracie daje nam możliwość dokonania obrotu w prawo lub lewo o 45 stopni. Wystarczy odpowiednio postawić stopy , aby nasz taniec stał się bardziej dynamiczny, a przez to atrakcyjny wizualnie. 

Skręt w prawo wykonany za pomocą figury zwanej kwadratem lub pudełkiem. 

Pamiętaj, że jest to tylko ćwiczenie, które ma za zadanie pomóc zrozumieć Ci, na czym polega wykonanie figury. W ćwiczeniu zachowana jest geometria, która w trakcie tańca za zwyczaj jest nieco zaburzona.

1. Punkt wyjściowy - lewa stopa stoi w dolnym prawym rogu kwadratu. Prawą nogę będziemy przenosić do przodu, ale palce stopy będą skierowane w prawo.

2. Prawą stopę stawiamy przed lewą (patrząc od punktu wyjściowego jest to prawy górny róg kwadratu), ale skręcając ją tak by palce były skierowane w prawo, czyli w kierunku, w którym mamy się obrócić.

3. Ciężar ciała przenosimy na prawą stopę i dokręcamy obrót. Lewa stopa idzie w tył do kolejnego rogu kwadratu (patrząc od punktu wyjściowego, jest to górny lewy róg kwadratu).

4. Ciężar ciała przenosimy na lewą nogę. Prawą stopę przygotowujemy do kolejnego ruchu.

5. Prawą stopę stawiamy w jednej linii z lewą, ale w kolejnym rogu kwadratu (patrząc od punktu wyjściowego jest to lewy, dolny róg kwadratu).

Ciężar ciała przenosimy na prawą nogę.

6. Lewą stopę przenosimy tak, by postawić ją przed nogą prawą. Stopa lewa trafia do rogu, który był naszym rogiem wyjściowym, ale dzięki odpowiedniemu stawianiu kroków, dokonaliśmy obrotu o 45 stopni.

7. Stopa lewa znajduje się w punkcie wyjścia, ale jest obrócona o 45 stopniu w stosunku do swojego ułożenia w momencie rozpoczęcia ćwiczenia. Teraz możemy kontynuować obrót o kolejne 45 stopni, ale już bez pomocy narysowanego kwadratu... 

Stopę prawą stawiamy przed lewą skręcając ją w prawo... itd.

Jazz Box - część trzecia. Obrót w lewo w tańcu liniowym.

   Taniec liniowy to dość specyficzna forma tańca polecana osobom, które chcą i lubią tańczyć, ale nie posiadają partnera. Dla takich osób przygotowane są układy taneczne, które

tańczymy solo, ale razem z grupą. W ten sposób można zatańczyć właściwie każdy taniec, zachowując jego charakter mimo, że wykonywany jest bez partnera. W celu poznania specyfiki poszczególnych tańców, niezbędne jest zaznajomienie się z podstawowymi krokami i figurami tanecznymi, które powtarzają się w wielu układach tanecznych. Ich poznanie i utrwalenie w formie ćwiczeń, znacznie ułatwi zapamiętywanie poszczególnych sekwencji układu tanecznego, co wpłynie na końcowy efekt tańca wykonywanego liniowo. 

               Aby uatrakcyjnić układ taneczny wykonywany liniowo, niezbędne jest wykonywanie obrotów, które w tym przypadku nazywamy potocznie - obrotem do kolejnej ściany. Jest to obrót o 45 stopni, który można uzyskać za pomocą odpowiednio dobranych kroków. Dzisiaj proponuję zapoznać się z obrotem w lewo wykonywanym za pomocą figury zwanej Jazz Box.

Obrót o 45 stopni w lewo za pomocą figury Jazz Box.

Na początku ćwiczenia połóż na podłodze kwadratową kartkę, która ułatwi Ci zrozumienie zasady, według której będziesz ustawiać stopy. Interesują nas rogi kwadratu, więc warto zaznaczyć na kartce , który jest dolny lewy róg, który górny lewy i tak samo zrobić po prawej stronie kwadratu.

1. Punkt wyjścia - prawą stopę ustaw w lewym dolnym rogu kwadratu i przenieś na nią ciężar ciała. Lewa noga pozostaje w tyle, przygotowana do ruchu do przodu.

2. Lewą nogę postaw przed prawą tak, aby palce stopy skierowane były w lewo. Stopa stoi w lewym górnym rogu kwadratu (patrząc od punktu wyjścia), palcami skierowanymi w lewo.

3. Ciężar ciała przenosimy na lewą nogę. Prawa noga przesuwa się za lewą nogę, podążając w kierunku górnego prawa rogu kwadratu - patrząc od punktu wyjściowego.

4. Prawa stopa stoi w górnym prawym rogu kwadratu (patrząc od punktu wyjściowego). Ciężar ciała spoczywa na prawej nodze. Lewą stopę stawiamy obok prawej, czyli w dolnym prawym rogu kwadratu, patrząc od punktu wyjściowego.

5. Ciężar ciał przenosimy na lewą nogę. Prawa noga przygotowuje się do ruchu w przód. 

6. Stopa prawej nogi ustawia się przed stopą lewą, w dolnym lewym rogu kwadratu (patrząc od punktu wyjściowego).

7. Ciężar ciała przenosimy na prawą nogę. Stopa prawej nogi znalazła się w punkcie wyjścia, lecz obrócona w lewo o 45 stopni w stosunku do pozycji rozpoczynającej wykonywanie figury.

8. Teraz możemy rozpocząć kolejny obrót o 45 stopni w lewo, ale już bez kartki. Lewą stopę stawiamy przed prawą, palcami skierowanymi w lewo. Przenosimy ciężar na lewą nogę itd....

KALAMATIANOS najpopularniejszy grecki taniec ludowy.

 

    Powiedzieć o Grekach, że lubią muzykę i taniec, to tak jakby nic nie powiedzieć.

Grecy kochają tańczyć i śmiało można napisać, że są najbardziej roztańczonym europejskim narodem. Uwielbiają rodzime tańce ludowe, których liczba przekracza 4 tysiące, z czego 150 z nich wykonywanych jest na co dzień w różnych rejonach kraju. Tu należy wtrącić pewną dygresję. W Polsce mamy pięć podstawowych tańców narodowych, z których przeciętny Polak jest wstanie zatańczyć prawdopodobnie tylko poloneza i to też niezbyt dobrze. 

                   Jednym z najbardziej popularnych tańców w Grecji jest kalamatianos wykonywany na weselach, z okazji Świąt Wielkanocnych, a także na wiejskich biesiadach organizowanych przy muzyce na żywo. Dla Europejczyków spoza Hellady rytm tańca jest dość zaskakujący i w pierwszej fazie trudny do zatańczenia. Zanim jednak napiszę dlaczego, zacznijmy od historii tańca.

Początków tańca należy szukać w starożytności, a konkretnie w opisie Homera zamieszczonym w Iliadzie. Poeta przenosi nas w VIII - VII wiek przed narodzeniem Chrystusa i w jednym z obrazów ukazuje trzy przedstawienia wykonane wokół włóczni Achillesa. Prawdopodobnie jest to taniec nazywany przez starożytnych Spartan jako "ormos".

Ksenofont (433 - 350 p.n.Ch.) - uczeń Sokratesa opisywał, że był to taniec w stylu syrto, tańczony w otwartym kręgu z użyciem chusteczek. Kobiety za pomocą chustek zachęcały mężczyzn do tańca, przy czym ruch mężczyzn był bardzo energiczny, zaś kobiet delikatny i skromny. W XIX wieku taniec nosił nazwę Syrtos O Peloponisios, po czym jego nazwa została zmieniona na kalamatianos od nazwy miasta Kalamata położonego w południowej Grecji. Większość greckich tańców ludowych nosi nazwę miast lub wiosek z których się wywodzą lub powszechnie się uważa, że tam się narodziły.

             Kalamatianos tańczy się w całej Grecji , na Cyprze i wszędzie tam gdzie mieszkają Grecy. Podobnie jak w większości greckich tańców, tańczy się go w otwartym kole lub w łańcuchu, w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Jest to taniec radosny, odświętny składający się z podstawowych dwunastu kroków. Kroki te odpowiadają czterem taktom.

          Najbardziej charakterystyczną cechą kalamatianos jest asymetryczne metrum 7/8, co oznacza, że na takt przypada siedem uderzeń, ogólnie podzielonych na dwie grupy po 3 i 4 uderzenia. Chociaż ta rytmiczna struktura nieznana jest mieszkańcom Zachodu, to ćwiczenie rytmu 12 kroków sprawia, że po niezbyt długim okresie czasu jesteśmy w stanie zatańczyć kalamatianos. 

Prawdopodobnie najbardziej znaną ludową piosenką tego gatunku jest Mandili Kalamatiano. Zapraszam do tańca.  

Źródło:

Yoair Blog - światowa publikacja bloga antropologicznego.

Kalamatianos: The most popular folkdance influence in Greek era. – FolkWay – The Only Folk Culture (folk-way.com)

Kalamatianos - Wikipedia

Cha-cha - taniec towarzyski wywodzący się z Kuby.

 

    Cha-cha to kubański taniec towarzyski wywodzący się od mambo i rumby. Na parkietach zagościł po raz pierwszy w Niemczech w 1953 roku i od razu zyskał rzeszę fanów. Kroki do tańca zademonstrował wówczas Gerd Hadrich. Sposób tańczenia cha-chy początkowo był nieco inny w porównaniu z wersją współczesną. Wcześniej bardziej skupiano się na rytmie wystukiwanym stopami. Obecnie została zwiększona ilość elementów tanecznych, co sprawiło, że cha-cha jest tańcem bardziej zmysłowym. Metrum tańca wynosi 4/4, w tempie 32-33 uderzenia na minutę. 

          Początkującym tancerzom rytm cha-chy sprawia spore kłopoty, dlatego stosuje się uproszczony sposób liczenia, który jest nieco odmienny od kubańskiego. 

          Podstawowym krokiem cha-chy jest chasse, czyli popularny ruch: dostaw-dostaw-odstaw. Chasse wykonywane do tyłu nazywa się back lock i opisowo można powiedzieć, że jest to ruch nóg typu odstaw-skrzyżuj-odstaw.  Krok do przodu to lock step wykonywany jak do tyłu, tylko przesuwamy się w przód. 

          Cha-cha jest wymagającym tańcem i aby poznać jej niuanse, należy poświęcić dość dużo czasu ćwicząc ustawienie stóp, przeprosty w kolanach i ruch bioder. Przeprosty to nic innego jak wyprostowywanie nóg w taki sposób, aby staw kolanowy nie był zgięty. W żargonie tanecznym mówi się, że mamy wtedy długą nogę. Nogę z przeprostem stawia się w momencie liczenia na raz oraz w figurze lock step. 

          Cha-cha jest tańcem pełnym emocji i zmysłowym, ale ze względu na dość szybkie tempo , tancerze zmuszeni są do ograniczeń związanych z gestami wyrażającymi uczucia. Ważnym elementem tańca jest unikanie podskoków. Kroki stawiamy tak, aby tańczyło ciało, ale głowa pozostawała na jednej wysokości. Taki efekt jest możliwy do uzyskania, w momencie, gdy stawianym krokom będzie towarzyszył taneczny ruch bioder.

          Najważniejszym elementem tańców latynoamerykańskich jest stawianie stóp. Stawiamy je całą powierzchnią - ani od pięty, ani od palców, lecz całą powierzchnią przylegającą do parkietu. Poszczególne kroki wymagają zdecydowanego przenoszenia ciężaru ciała na odpowiednią nogę.

Karnawał w Rio - największa impreza taneczna na świecie.

  

           

      Obecnie największą zabawę taneczną w okresie karnawału urządzają Brazylijczycy. Widowisko w Rio przyciąga do Brazylii turystów z całego świata, a sami Brazylijczycy tworzą kilku milionową rzeszę widzów oglądającą ten widowiskowy spektakl. Dyrektorzy szkół samby prześcigają się w pomysłach na taneczne spektakle. Wraz z zakończeniem karnawału przystępują do pisania scenariusza na następny sezon. Dobierają muzykę, tworzą choreografię do nowego układu tanecznego, projektują i szyją kolejne stroje, by te lśniły swym blaskiem na przyszłorocznej paradzie. Szkoły zatrudniają najlepszych projektantów, choreografów, muzyków czy krawców, by ich wizja samby zdobyła uznanie w oczach sędziów. Rozpoczynają się żmudne próby na sambodronie, czyli w specjalnym miejscu do przemarszu szkół samby. 

       

            W uroczystościach związanych z karnawałem bierze udział kilkaset szkół samby, a samo wydarzenie zostało uznane za "największą imprezę świata". Umiejętności tancerzy, choreografię, stroje, koordynację ruchów, ustawienie tancerzy - w sumie dziesięć aspektów występu ocenia 40 sędziów, którzy wydają werdykt w środę po paradzie. 

Spektakl przygotowany przez daną szkołę nie może trwać dłużej niż 82 minuty. Każda szkoła ma swoją flagę niesioną na początku korowodu przez porta-bandeira czyli tancerkę, która ma za zadanie przyciągnąć swoim wyglądem uwagę sędziów. Obok niej stoi metra-sala, czyli mężczyzna chroniący tancerkę przed nieuczciwą konkurencją, która dawniej uciekała się nawet do przemocy. 

Zwycięzca jest tylko jeden, a pozostałym szkołom zostaje nadzieja, że szczęście uśmiechnie się do nich za rok.

Karnawał w Rio jako główna impreza w 2023r. zaczyna się dzisiaj tj.17 lutego. 

W Środę Popielcową tj. 22 lutego 2023r zostaną ogłoszone wyniki Grupy Specjalnej. 

Na 25 lutego zaplanowana jest Parada Mistrzów. Tego dnia pojawi się 6 najlepszych grup samby, w tym grupa zwycięzców i pięć zdobywców kolejnych miejsc. Tym razem będą tańczyć sambę dla zabawy i przyjemności, by sprawić radość widzom i sobie.

Jeśli ktoś chciałby jeszcze zakupić bilety na Paradę Mistrzów, to ich cena waha się od 65 do 95 dolarów za osobę.

Karnawał w Rio , to nie tylko pokazy samby. 

Od połowy stycznia do połowy lutego w mieście odbywa się co najmniej 587 imprez ulicznych, zwanych „blokami”, w których zazwyczaj biorą udział zespoły. Największa, zwana Cordao Da Bola Preta (Wielki Kord Czarnej Piłki), odbywa się w centrum miasta w sobotę i przyciąga około miliona ludzi. Karnawał ma bloki dla wszystkich - od tych, którzy zajmują się osobami starszymi po tych, którzy zajmują się osobami z problemami zdrowia psychicznego.

Źródło:

Karnawał na świecie. Poznaj wyjątkowe tradycje i zwyczaje karnawałowe - Soul Travel

Kiedy jest karnawał w Rio w 2023? Kiedy się zaczyna? Ile kosztują bilety na karnawał w Rio? - BelSole